Üretim takip sistemi hangi veriyi topluyor?
Çekirdek dört başlıkta duruyor: iş emrinin hangi aşamada olduğu, hangi tezgâhta ne kadar süre çalışıldığı, ne kadar fire verildiği ve hangi duruşun ne kadar sürdüğü. Bunların üstüne operatör, vardiya ve parti bilgisi ekleniyor.
Bu veri sonradan girilen bir form değil, işin yapıldığı anda alınan kayıt olmak zorunda. Vardiya sonunda toplu girilen veri, hem eksik oluyor hem de kimsenin güvenmediği bir rapora dönüşüyor.
Maliyet neden ay sonunda çıkıyor?
Çünkü maliyeti oluşturan üç kalem — malzeme, işçilik ve fire — üç ayrı yerde tutuluyor. Muhasebe faturayı ay sonunda topluyor, üretim kâğıdı haftada bir aktarıyor ve fire çoğu zaman hiç kaydedilmiyor.
Üçü aynı iş emrine bağlandığında maliyet, iş emri kapandığı anda çıkıyor. Bu da fiyat verirken tahmin etmekle hesaplamak arasındaki farkı doğuruyor.
Operatörün ekstra iş yükü olmaz mı?
Sistem yanlış kurulduğunda oluyor. Operatörden ayrı bir ekrana rapor girmesi istendiğinde bu bir angarya oluyor ve ilk yoğun günde bırakılıyor.
Doğru kurulumda kayıt işin akışına gömülü oluyor: barkod okutuluyor, tezgâh başlat–bitir basılıyor, fire tek dokunuşla giriliyor. Operatörün yaptığı iş değişmiyor, sadece yaptığı iş kayda geçiyor.